نوشته ای برای دلم

دلم گرفته بسیار

Sat, 14 Apr 2012 21:17:27 GMT

ای اشک ببار امشب

ببار تا آرامم کنی

تنها تو میتوانی آرامم کنی

تسکینم دهی

زخم دلم را مرهم نهی

حال که دلم گرفته

و رو در روی

این حقیقت قرار گرفته ام که دیگر

انسانیت مرده , تمام شده

اینک که

به بالین بیجان انسانیت نشسته ام

نشسته ام و نظاره میکنم

روح پوسیده انسانیت را , در وجود کسی که نام انسان را با خود دارد

انسانیتی که در بی نهایت شقاوت و دونی زمانه , رنگ باخته

مرده و یخ زده

ومن غمگینم

پس ای اشک ببار

ببار , ببار

تا آرام بگیرم

پ.ن. نیمه شب شده و من هنوز بیدارم و فکر می کنم ,شوکه هستم از آدم نماهای

شیطان صفت .

سال دوباره نو شد

Mon, 19 Mar 2012 10:42:00 GMT

سال نو مبارک , آرزوی سالی پر از سلامتی, شادی و موفقیت را برای همه دارم .

در آستانه ورود به سال نو هستیم ل در این لحظاتی که از این سال باقیمانده

با خود می اندیشم

و مروری می کنم بر همه داشته ها و نداشته هایم

و به دوستانم

دوستانم هر یک دریچه ای را به رویم گشوده اند

دریچه ای که از روزن آن زیباییها را ببینم

و چشم بر زشتی ها

ببندم

به قول سهراب

" دوستانی دارم بهتر از آب روان "

خداوندا سپاسگزارم بخاطر همه لطف و مهربانبت

و بخاطر انسانهای خوبی که

در مسیر راه من قرار دادی

و بخاطر سلامتی و ...و...به خاطر همه چیز

پ.ن. باز هم آرزوی سالی پر از سلامتی و شادی برای همه را دارم.

آینه

Fri, 27 Jan 2012 14:59:47 GMT

قسم به آینه

به صداقت و پاکی اش

به صافی و زلالی بی همتایش

هر چه را آنگونه که هست نمایان میکند

بی نقاب , بی دروغ , بی ریا

آینه بودن زیباست

آینه ی پاکی و زلالی درون

بی واهمه از شماتت دیگران

و مانند آینه ماندن و ماندن ...

بی نقاب , بی دروغ , بی ریا

جمعه

Fri, 06 Jan 2012 14:56:00 GMT

بازم جمعه شد روزی که اصلا دوستش ندارم همیشه این روز احساس کسلی , بی حوصلگی و غمگینی میکنم چقدر هم زود به زود جمعه میرسه , همین هفته پیش بود که از تب می سوختم و سرتا سر بدنم درد میکرد , بازم رسیدیم به امروز , دوباره جمعه حالا خدا راشکر که سرماخوردگیم خوب شده و حداقل سر پا شدم .

میگن که همه روزها , روز خدا هستند و فرقی با هم ندارند , ولی روزهای دیگر انگار آنقدر فکر و خیال به سرم نمیاد نمیدونم چرا ولی احساس میکنم روحم درد میگیره دست خودم نیست , همینطور بی تعطیلی و بی وقفه ذهنم درگیر میشه تا لحظه ای هم آسوده نباشه , کاش می شد روز جمعه , مغز از کار کردن دست بکشه و به ما استراحت بده , آنوقت دوباره از روز اول هفته شروع کنه به کار , حداقل روز های دیگر هفته وقت برای فکر های ناراحت کننده کمتره و هر کدام از ما آدمها کارها و

مسثولیتهایی داریم که چه بخواهیم و چه نخواهیم با آنها مشغول هستیم .

پ.ن. 17 دیماه سالگرد غروب ابدی عزیزی ست , نه فقط جمعه که هر روز دیگر هم یاد و خاطره اش با ماست .

اولین روز دیماه

Thu, 22 Dec 2011 06:22:00 GMT

امروز اولین روز دیماهه , چه زود گذشت از دی ماه سال قبل تا امسال.

دیشب هم شب یلدایی بود مثل یلداهای قبلی و سالهای پیش از آن برای من .

دیشب هم با وجودیکه اس ام اس های زیبایی از دوستان برایم رسیده بود و کلی مشفول خواندن آنها بودم و ساعتی را هم به گرفتن فال حافظ ,همینطور چند تا تلفن شب یلدایی ... و گذشت , اما من همچنان در تمامی لحظات به تنهایی ام فکر میکردم و احساس اینکه مثل یک ماهی هستم که انداخته باشنش توی یک تنگ بلور و جایش تنگه و دلش پر میزنه که از تو تنگ بیاد بیرون و دیگه احساس تنهایی نکنه .

امیدوارم که سال آینده یلدایی داشته باشم پر از همه.

خداوند

Wed, 23 Nov 2011 16:20:00 GMT

به خاطر بسپاریم که همراهی خداوند با ما مثل نفس کشیدن است

آرام , بی صدا , همیشگی .

پ.ن.1 .نوبت دکتر داشتم در ساختمان پزشکان , این جمله با خطی زیبا روی تابلویی نوشته شده بود در کنار میز پرداخت ویزیت , نگاهم باین نوشته افتاد فکر کردم حداقل برای لحظه ای می تواند امید و آرامش به هر کسی بدهد که فکر میکند تنهاست و بخاطر سپردن اینکه خدا همراهی است همیشگی حتی اگرهیچکس نباشد.

او در کنارمان هست و خیلی نزدیک .

پ.ن. 2. من یکی که خیلی به این یادآوری احتیاج دارم حداقل 3 بار در هر روز و به اندازه چند لحظه مدیتیشن

سلام دوباره

Fri, 18 Nov 2011 13:25:38 GMT

بعد از مدتها دوست دارم که چیزی بنویسم حداقل برای خودم , برای دلم ,مثل همیشه که اول برای خودم مینویسم و نوشته هام یک مروری بر افکارم هست و بعضی وقتها یک درد دله ,گاهی هم برای آروم شدن و رهایی از فکرهاییه که آزارم میده و نشخوار لحظه به لحظه ذهنم میشه (من بهش میگم "تفکرات درونی و پنهانی" ).

احساسم اینه وقتی افکارم را که می نویسم مرورشون می کنم به آرامش می رسم , حتی اگر هیچوقت کسی غیر از خودم از این نوشته ها مطلع نشه و اونها رو نخونه .

زمانی هم میشه که خیلی خوشحالم و دوست دارم با نوشتن مطلبی خوشحالی و شادی ام را مزه مزه کنم , مخصوصا الان که مطالب زیادی در ذهنم هست و دوست دارم بنویسم انشاالله بعدا ... الان کمی تنبل شدم .

پ.ن. البته همش تنبلی نبود که باعث ننوشتنم شد علت دیگری هم داشت , در ابتدا علتش خراب شدن کامپیوترم بود که بردم تعییر کنند و اول که همه ماشاالله متخصص هستند و کاری نداره تعمیر لب تاپ , اما بعدش گفتند قطعه اش نیست و خیلی کار می بره خلاصه بعد از کلی سر دواندن و پیچوندن هینطور با کلی هزینه و بعد از مدتها که در حسرت نبودن نت گذشت بسلامتی تعمیر و آماده بهره برداری شد, خدایا شکرت از این همه صبوری که به من دادی.

احساس

Mon, 15 Aug 2011 20:30:00 GMT

یک روزی می‌رسد که آدم دست به
خودکشی می‌زند، نه این‌که یک تیغ بردارد رگش را بزند. نه!
قیدِ احساس‌اش را می زند .

چارلز بوکوفسکی

پ.ن.1 . این نوشته را جایی خواندم دیدم چقدر به افکار این روزهای من نزدیکه

( پست قبلی ) و این مسثله فقط درمورد یک ماجرای رومانتیک و عشقی نیست

بلکه می تواند در هر رابطه ای و برای هر کسی بوجود بیاید.

پ.ن.2 . به نظرمن خیلی از ما آدمها که با احساسمون زندگی می کنیم و نه با

استدلال و منطق , در نهایت این تفکر والای چارلز بوکوفسکی را تائید کرده

و با تامل در این نگرش راه دستیابی به خواسته ها مان را هموار خواهیم کرد.

رنج درون

Wed, 10 Aug 2011 18:09:20 GMT

من

رنج می برم

درد میکشم

غمگین میشوم

از

بی صداقتی و دروغ

کینه ورزی های بی دلیل

دور شدن و فاصله ها

بی اعتنایی , بی تفاوتی , بی مهری ها ...

نیرنگ های رنگ رنگ

از

مردمی که انسانیت و عشق

را فراموش کرد ه ا ند

بیزارم از درونم

از هرچه

صداقت , یکرنگی و صمیمیت

دوستی کردن و دشمنی دیدن

بر رنج درونم نیست مرحمی

که اینک

یکرنگی و صداقت

گوهریست کمیاب

پ.ن . باز هم به نجوا به خود میگویم , خود را تغییر بده تا بتوانی دوام بیاوری , کسی تغییر نمی کند تا تو بتوانی همگامش شوی و عاقبت این تویی که خرد میشوی و می شکنی از این همه ...

زندگی و تکرارهایش

Mon, 01 Aug 2011 17:25:00 GMT

زندگی ما آدمها با روزمره گی هایش آرام آرام میگذرد

به آرامی زمان می گذرد : با انجام کارهای معمولی , یکنواخت و کلیشه ای , خریدهای روزانه , دیدار از یک دوست , دید و بازدید های خانوادگی ,تماس های تلفنی , رفتن به سینما , قدم زدنی در پارک , دیدن فیلم و سریالی که دوست داریم , گشتی در اینترنت , خواندن کتابی , ورق زدنی در صفحه های روزنامه و شاید هم خواندن صفحه حوادث و افسوسی بر جرم و جنایتی که کسی مرتکب شده و یا اتفاق ناگواری که جایی روی داده است و ...

زندگی همین است و همه ما انسانها اینگونه روزمان را به شب میبریم و

در این گذشتن ها ی زمان ما هیچگونه نقشی نداریم و زمان نیز هیچگاه سریعتر و یا آرام ترنمیگذرد , بلکه این در تصور ماست که فکر می کنیم گاهی وقتها زودتر و یا دیرتر از معمول می گذرد و این طی شدن زمان و گذر عمر را با خطوط و چین های افتاده بر چهره ها بخوبی می توان دید

و به این ترتیب بتدریج از مهلتی که برای زندگی کردن بما داده شده کم و کم تر میشود جدا از اینکه به آنچه در زندگی بدنبالش بودیم دست یافته ایم یا نه .

پ.ن1. زندگی خیلی تکراری شده یا اینکه نشده بلکه از اول تکراری بوده اگر توجه کنید به زندگی و تمام بخشهای آن می بینید که واقعا تکرار تکراره .

پ.ن.2.کاش میشد هر زمان که اراده میکردیم قسمتی ازمهلت زندگیمان را ذخیره کنیم و دوباره زمان دیگری زندگی را ادامه دهیم ( البته آنوقت کل معادلات جهان و زندگی بهم میخورد ) خب اینهم یکجور فکر و خیاله چه میشه کرد .